
Dusan Alimpijevic, Beşiktaş Erkek Basketbol Takımı’nın 13 yıl sonra girdiği Euroleague’de Real Madrid gibi bir devi yenmesinin ardından “Tüm taraftarların aklı gelecek hafta oynanacak Galatasaray derbisinde. Ama biz bugün Real Madrid’i yendik” diyerek serzenişte bulundu.
Yeni bir hoca ve yeni umutlar.
Milli maçlar nedeniyle yine liglere ara verildi. Verilen bu araların ritim yakalamış kulüp takımları için hiç iyi olmadığı açık. Ayrıca futbolculara farklı bir takımla farklı yerlerde maç oynama yükü bindirmek birçok riski de beraberinde getiriyor. Sonuçta o futbolcuya para yatırmış, ümit bağlamış kulüpler ve taraftarları için büyük fedakârlıklar bunlar.
Celtic yenilgisine çok üzüldüm mü; evet. Takım önce 1-0’ı sonra da 2-2’yi niye koruyamadı diye hayıflandım mı; evet. Salih o dakikada çıkmaz, kanattan adam alıp orta alan güçlendirilmeliydi dedim mi; evet. Birçok kişi gibi ben de, “Ah şöyle olsaydı böyle olsaydı” deyip bir bilinmezlik girdabına daldım mı; evet. Ama sakinleşince düşündüm: Bana biri temmuz ayında “Beşiktaş ön elemeleri geçip Avrupa Ligi’ne katılabilecek ve 4 maçın ardından aldığı 7 puanla ilk 8’de olacak” deseydi hiç inanabilir miydim?
Kasımpaşa’nın yoğun presle başladığı maçta Beşiktaş 10 dakika sonra kontrolü ele alıyor.
Bizim “Dünya Derbisi”nin sonunda iki takımın oyuncuları, kenar görevlileri filan onlarca insan birbirine giriyor; itiş kakış, boğaza sarılmalar… Fakat ne yazık ki ekran başındakilerden bu görüntüler saklanıyor. Kameralar hemen yakın çekimden çatı kameralarına geçiriliyor. Peki neden? Kimleri, neden koruyorsunuz?