
Başta büyükşehir olmak üzere muhalif oylarla seçilmiş bazı belediye başkanlarının iktidar saflarına transfer olmasıyla İzmir’in siyasal yaşamında önemli bir kırılma yaşandı. Hem siyasal çevreler ve hem de İzmir halkı, ortaya çıkan bu yeni duruma adapte olmaya çalışıyor.
Ancak transfer yöntemiyle belediye başkanlarını ya da meclis üyelerini almak, o kentin ve kentlinin kazanılması anlamına gelmiyor. Hele bu kent “kurtuluşun-kuruluşun kenti” İzmir’se ve çeyrek asrı aşkın zamandır hiçbir seçimde iktidar partisine geçit vermediyse bu durum daha da tartışmalı hale geliyor.
İZMİRLİNİN İRADESİ
Transferle saf değiştirenler bu durumu içlerine sindirip kabullenmeye çalışsalar da İzmirli muhalif seçmenin hiç de içine sindiremediği görülüyor. İzmirli seçmen, büyük çoğunlukla yaşanan transferleri kendi sandık iradesinin çalınması olarak değerlendiriyor.
Sonuçta zorlamayla ve transferle de olsa ortaya yeni bir durum çıkıyor. Transfer olan başkanların belediyelerindeki muhalefet bayrağı, muhalif belediye meclis üyelerine geçiyor. Özellikle büyükşehir meclisindeki muhalif meclis üyeleri, halka verdikleri sözlerin ve taahhütlerin takipçisi olmalıdır.