
Atina ve Selanik sokakları 17 Kasım’da her yıl olduğu gibi, “Ekmek, eğitim, özgürlük! / Psomi, pedia, eleftheria!” sloganını haykıranlarla doldu. 1973’te iktidarda bulunan askeri cunta yönetimine karşı Atina Ulusal Teknik Üniversitesi’ndeki işgal ve direniş eyleminde yaşamını yitirenleri anma törenleri çerçevesinde düzenlenen yürüyüşe sendikalar ve öğrenci derneklerinin yanı sıra siyasi partiler ve halk katıldı.
“17 Kasım Öğrenci Ayaklanması”nın önemini yansıtan söylemler hâlâ kuşaktan kuşağa aktarılıyor. Üç gün süren direniş, 1967’de askeri darbeyle yönetime el koyan “Albaylar Cuntası”na karşı verilen halk mücadelesinin sembolü olarak kabul ediliyor.
BURASI POLİTEKNİK!
Askeri diktatörlüğe karşı mücadelenin dönüm noktası olarak görülen eylem sırasında öğrencilerin kurduğu korsan radyodan bütün Atina’ya “Burası Politeknik! Burası Politeknik! Özgürlük mücadelesi veren öğrencilerin ve Yunanların radyo istasyonu size sesleniyor!” diye haykıran kişi, sonradan politikaya atılan, denizcilik ve balıkçılık politikalarından sorumlu AB komiseri olarak da görev yapmış olan Maria Damanaki idi. Aradan geçen 53 yılda belleklerden silinmeyen bu cümleler pek çok okulda yine yankılandı.
Politeknik kampüsündeki radyodan yayın yapan öğrencilerin halkı, işçi ve emekçilerini cuntaya karşı özgürlük mücadelesine katılmaya çağırdığı bildirilerle eylem dalga dalga büyürken polislerin müdahalesinin yetersiz kaldığına karar veren Yorgos Papadopoulos liderliğindeki cunta yönetimi, askerleri de devreye sokmuştu. Ardından 14 Kasım’da başlayan direniş, 17 Kasım 1973’te sabaha karşı bir tankın Politeknik’in demir kapısını devirerek bahçeye girmesiyle sona ermişti. Resmi kayıtlara göre 24 kişinin yaşamını yitirdiği (ama hâlâ ölü sayısı hakkında polemiğin sürdüğü), yüzlercesinin yaralandığı ve tutuklandığı olaylardan sonra cunta üyesi Tuğgeneral Dimitrios İoannidis 25 Kasım’da Papadopoulos ve (aynı yılın eylül ayında başbakanlığa atanmış olan) Spiros Markezinis yönetimini devirmeye yönelik bir karşı darbe örgütlemişti.