Çukurambar, Çankaya / Ankara 0312 284 60 63 info@hayfahukuk.com Pazartesi – Cuma: 09:00 – 18:00

UYUŞMAZLIK VE ÇÖZÜM

Hukuk & Adalet Hukuki Haber · Av. Arb. Ayşen GÜZEL 36 dk okuma
UYUŞMAZLIK VE ÇÖZÜM
Görsel: Hukuki Haber

UYUŞMAZLIK VE ÇÖZÜM Av. Arb. Ayşen GÜZEL yazdı...

Uyuşmazlık düşünce, fikir veya menfaat çatışması sonucu ortaya çıkan karmaşık ya da netlik kazanmayan durum olup bağdaşmazlık olarak da dile getirilmekte ve problem yaşayan tarafların anlaşamadıkları konu ya da konulara işaret etmektedir. Çözüm ise mevcut sorunun çözülmesiyle ortaya çıkan sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır. Uyuşmazlığın varlığı çözümünü gerekli kılmaktadır. Bir diğer anlatımla uyuşmazlıklar çözümlenmek içindir. Daha doğrusu böyle olması ve hiçbir uyuşmazlığın yıllarca sürmemesi gereklidir. Bu maksatla ülkelerin iç hukuk sistemlerinde çeşitli düzenlemeler yapılmakta, uyuşmazlıkların çözüme kavuşturulması için kurum ve kuruluşlar oluşturulmakta ve bazı meslek grupları yalnızca uyuşmazlık çözmekle yetkilendirilmektedir. Ülke sınırlarını aşan veya evrensel düzeyde korunmak istenen ya da Anayasa’da sayılan ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde yer alan temel hak ve hürriyetleri ilgilendiren konularda ise iç hukuk sisteminin yanı sıra uluslararası düzeyde başvuru mekanizmaları bulunmaktadır.

Ülkemiz bakımından değerlendirme yapıldığında uyuşmazlıkların temel çözüm yeri mahkemelerdir. Daha doğru bir ifadeyle bu yer mahkemeler olmak zorundadır. Zira taraflar uyuşmazlıklarını her zaman anlaşarak çözemez. Cinayet, cinsel istismar, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, görevi kötüye kullanma gibi suçlarla boşanma, çocuğun velayeti, sigortalılık süresinin tespiti gibi konular başta olmak üzere birçok uyuşmazlığın anlaşmayla çözümlenmesi mümkün değildir. Bu sebeple alternatif uyuşmazlık çözüm yolları gerekliyse de tek başına yetersizdir. Belirtilen hususlar dikkate alındığında mahkemelerin ve savcılıkların önemi ön plana çıkmaktadır. Buna rağmen günümüzde mahkemeler ve savcılık birimleri uyuşmazlık çözmekte yetersiz kalmakta ve insanları mağdur etmektedir. Bilindiği üzere ülkemizde uzunca bir müddettir birçok uyuşmazlık çözümlenmemekte, çözümü kasıtlı veya hileli fiillerle ertelenmekte, çözüm için gereken araştırma ve incelemeler yapılmamakta, birçok işlem usulen yapılıp geçilmektedir. Örneğin birçok adli vakıada kamera kayıtları halen talebe rağmen alınmamaktadır. Günümüz teknolojisinde kamera kayıtlarının defalarca istem üzerine alınmaması, hatta adliyedeki kamera kayıtlarının bile ortaya konulmaması, bir hakimin kapıyı içinden kilitleyerek (koruması, zabıt katibi ve mübaşir de içeride) içeriye alınan iki kişi dışında başka kimseyi almaması, kapının içinden kilitlendiği ve çalınmasına rağmen açılmadığı yönünde suç duyurusuna rağmen savcının kamera kayıtlarını özellikle almaması dikkate alındığında adliyelerde uyuşmazlık çözümünden çok uyuşmazlık çıkarıldığı ve doğrudan hakim ve savcıların bazıları tarafından suç işlendiği ama kimsenin onları soruşturmadığı ve yapılan eylemlerin fenalığının sorgulanmadığı, delillerin de yine adli mercilerce karartıldığı, kamera kayıtlarının alınmadığı ve zamanın geçmesiyle kendiliğinden silinmesine yol açıldığı görülmektedir.

Bundan yaklaşık olarak 2,5 yıl öncesinde İzmir Adliyesinde yaşanan bir taciz vakıası suç duyurusuna konu edilmiştir. O dönemde bu husus adli mercilerin kayıtsızlığı, usulsüz tutum ve davranışları ile dosyayı kasıtlı olarak beklemeye almaları sonucunda haber yapılmıştır. Zira dosya adliyenin tozlu raflarında bekletilmiş ve aynı adliye içerisinde, hatta doğrudan savcıyla aynı katta bulunan şüphelinin ifadesi bir yılı aşkın süre boyunca alınmamıştır. Haberin alt kısmına isimlerini gizleyen kişilerce yorum yapılmış ve bu yorumlar da tıpkı adliyedeki hileli işlemler gibi yanıltıcı ifadeleri içermiştir. Yorum detaylarında bu olayın haber yapılması yerine adli mercie iletildiğinde hemen kolaylıkla çözümleneceği yer almış ve kimlikleriyle meslekleri açığa vurulmayan bu gizli yorumcuların hukuki mekanizmayı gayet iyi bildikleri, ancak haberin gücünü kötü niyetle azaltmayı amaçladıkları fark edilmiştir. Aradan geçen yıllarda suç faili adli mercilerce güçlendirilmiş ve fail bir anda savcılık dosyasından hukuka uygun yolla ve talep dilekçesi sonucunda savcılık kararıyla elde edilen kamera kayıtlarındaki görüntüleri için müştekiye kendi resmini çektiği yönünde bir iftirayla yaklaşmıştır. Hatta gazetede yüzünün kapatılmasına ve kendisi görselde tanınmayacak hale getirilerek yüzü bulanıklaştırılmasına rağmen kişisel verisinin ihlal edildiğini iddia etmiştir. Bunun dışında suç faili iki yıla yakın müddetle yalancı tanık aramış, savcılık da buna göz yummuş ve bu sebeple dosyayı beklemeye almış, fail de kendisinin kollandığını bildiğinden suçtan kurtulmak amacıyla konuyu dağıtmaya ve mağduru oynamaya çalışarak bu defa kendisinin adliyede hakarete uğradığını beyan etmiştir. Oysa iki farklı günü içerir kamera kayıtlarının ikincisi yönünden dinlenen tanıklar olay yerinde yoktur. Olay yerinde bulunan iki güvenlik görevlisinden birisi taciz fiilinin faili, diğeri de suç failine gözcülük yapan diğer güvenliktir. Kamera kayıtlarıyla sabit olan bir ortamda bu ikisinden başka kimse yoktur ki, savcı üç kişilik yalancı tanık grubunu dinleyerek yalnızca takipsizlik kararı verebilmek için görevini kötüye kullanmış ve suç işlemiştir. Hatta gözcülük yapan güvenlik hakkında hiçbir işlem yapılmamış ve onun ifadesi bile alınmamıştır. Belki de dinlenen yalancı tanıklardan birisi odur. Zira kimliği bilinmemektedir. Ama dosyanın savcısı tüm bunları çok iyi bilmektedir. Onu denetleyen bir yer ise yoktur. O da tüm bunları denetimsizlik ve sorumsuzluk sebebiyle yapmaktadır. İlk olay gününe ilişkin olarak da kimlik kartının gösterilmediğinden bahisle ve bu bahaneyle avukatı taciz eden güvenliğin kendisine gösterilen karta özellikle bakmaması durumu için savcı, avukatın elinde kimlik kartının olmadığını, gerçekte elinde kimlik kartını havada tutan avukatın, aslında kimlik kartını tutmayıp aksine güvenliğe parmak salladığını belirtmiştir. Görüldüğü üzere ülkemizde halen bir savcıya yakışmayacak türden hileli kararlara imza atanlar vardır ve bu kişiler şikayetlere rağmen hiçbir surette denet

Adliyelerde uyuşmazlık çözümünden öte hileli işlemler kol gezmektedir. Bu sebeple uyuşmazlıklar çözümlenmemektedir. İstinaf mahkemeleri yerel mahkemede görevini kötüye kullananların saklanabilecekleri ya da sığınabilecekleri alanlar olmayıp aksine yerel mahkeme kararlarının hukuka uygunluğunu denetleyen üst derece mahkemeleridir. Oysa bundan birkaç yıl önce bir dava dosyasındaki davalıları birbirine karıştıran ve hukuka aykırı karar veren hakimin şikayet edilmesi üzerine kendisi asliye hukuk mahkemelerinden alınıp istinaf mahkemelerine verilmiştir. Kararın icrası tarafımızca tehir-i icra yoluyla durdurulmuş ve sürecin devamında karar esastan kaldırılıp lehimize olacak şekilde yeniden karar verilmiş, aynı kararla nakdi teminatımız iade edilmiş, usulsüz ilamlı icra takibi iptal edilmiş ve ödenen karar ve ilam harcı geri alınmıştır. Ama bu süreç son derece yorucu ve yıpratıcı olmuştur.

Trafik kazası geçiren müvekkilin sanık olarak yargılandığı ve Denizli ilinde görülen davanın yapılan duruşmasına tarafımca sanık müdafi sıfatıyla katılım sağlanmış ve müvekkil olan sanığın, sanık müdafi olarak şahsımın, bir diğer sanığın, müştekilerin ve müşteki vekillerinin hazır oldukları beyan edilerek kamera kayıtlarının duruşmada hep birlikte izlenmesi talep edilmiştir. Mahkemede hakim sıfatıyla bulunan ve müvekkilimin hayatı hakkında karar verecek olan kişi, kamera kayıtlarını izlemeyeceğini belirtmiştir. Tarafımca bunun doğru olmadığı belirtilse de talep kabul edilmemiştir. Bunun üzerine bu istemimin ve istemin reddinin duruşma tutanağına geçirilmesi istenmiştir. Hakim de tutanağa geçirmiş ve hiç çekinmeden, adeta korkusuzca “Her ne kadar sanık müdafi kamera kayıtlarının duruşma esnasında izlenilmesi talebinde bulunmuş ise de dosya kapsamı itibarıyla talebin reddine” şeklinde usulsüz ve yersiz bir karar vermiştir. Akabinde kamera kayıtlarını izlemek istediğimiz kendisine tekrardan bildirilmiş, ancak karşılığında söz konusu kayıtları kalemden alıp izleyebileceğimiz söylenmiştir. Elbette tarafımca kamera kayıtları bir flaş bellek içerisine alınarak izlenmiş ve savunmalar bu doğrultuda yapılmıştır. Ancak tüm bu tutum ve davranışlarla başkaca haklı nedenler karşısında hakimin reddi istenmiş ve hakim Hakimler ve Savcılar Kuruluna şikayet edilmiştir. Ülkemizde henüz kabul edilen bir ret istemi görmediğim gibi bu hakimin reddi istemi de reddedilmiştir. Devamında hakim apar topar aynı ildeki istinaf mahkemelerine gönderilmiş ve hakkında hiçbir disiplin cezası tesis edilmemiştir. Yerel mahkemede dosya incelemeyen ve 15-20 saniyelik, yarım dakika bile sürmeyen kamera kayıtlarını izlemeyen bu kişi üst mahkemeye gönderilip ödüllendirilmiş ve kendisinden yerel mahkeme hakimlerinin kararlarındaki hataları bulması istenmiştir. Acı ile komedinin karışımı olan bu trajedinin sonucunda, hakimin görevini yapmamasına karşılık bulunduğu mahkemenin derecesi ve maaşı artırılmıştır. Böyle bir olaydan bu türdeki sonuç da ancak ülkemizde çıkmaktadır.

İzmir’de iş mahkemelerinde görevli bir hakimin, avukatı kasıtlı şekilde e-duruşmaya almaması ve aramayı kabul eden avukatın aramaları cevaplamadığına dair duruşma tutanağı düzenlemesi sonucu yapılan ret talebi reddedilmiştir. Oysa avukatın video ve fotoğraf görüntülerini içerir delilleriyle UYAP’ta olduğu, e-duruşma sistemine giriş yaptığı, yapılan e-duruşma çağrısını cevapladığı, hatta mahkemece görüntüler birleştirilmediği için el kaldırma butonuna bastığı, butonun sarı renkte yandığı, davanın görüldüğü mahkemenin, dosya esas numarasının, davacının ve avukatının ad ve soyadlarının yazılı, hatta e-duruşmaya özgü hakim tokmağı bulunan görselin mevcut olduğu, avukatın üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirerek aramayı cevapladığı ama hakimin sanki arama cevaplanmamış gibi davranarak taraf ve taraf vekiline mağduriyet yaşatmak için bu durumu görmezden geldiği sabittir. Hatta avukat bu kayıtları delil kapsamında muhafaza altına alırken eş zamanlı olarak mahkemeyi de telefonla aramakta ancak duruşmaya kasten alınmamaktadır. Bunun yanı sıra e-duruşma talep formlarında avukatların telefon numaralarının bulunmasına rağmen mahkeme de avukatı kötü niyetle aramamaktadır. 2018 yılından bu yana süren somut iş davasında, basit yargılama usulünün uygulanmasına rağmen, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 320/3 hükmü uyarınca davanın zorunlu haller dışında iki duruşmada bitirilmesi ve bu iki duruşma arasında bir aydan fazla zaman aralığı bulunmaması gerekirken, hakim yılda iki defa duruşma yaparak duruşmaları altı ay sonrasına ertelemiştir. Davacı asil tarafından şikayet edildiğinde de haksızlığını kabul etmek yerine duruşmayı bir sene önceki kış ayıyla aynı ay ve güne, yani aynı tarihe vermiştir. Her iki yıldaki duruşma ay ve günleri aynı olup bunlardan birisi 19 Ocak 2023, diğeri 19 Ocak 2024 tarihleridir. Hakimin bu şekilde keyfi ve kötü niyetli davranmasının tek sebebi hiçbir denetim mekanizmasının olmamasıdır. Hakimler ve Savcılar Kuruluna şikayet edilse de kendisine hiçbir ceza verilmemiştir. Hatta e-duruşmada olunduğunun ancak hakimin görüntüleri birleştirmediğinin UYAP kayıtlarıyla sabit olduğu bildirilerek bu durumun Bilgi İşlem Müdürlüğünden rapor halinde tespiti istenmiştir. Ancak Adalet Bakanlığı bu talebi kabul etmemiş ve tüm bilgileri sır gibi saklamıştır. Bu bilgiler ortaya çıkmış olsaydı, hakimin görevini kötüye kullandığı ve içeriği sahte duruşma tutanağı oluşturduğu da ortaya çıkacaktır. Bu sebeple hiçbir şekilde bilgi ve belge verilmeyerek mağduriyetlerin katlanmasına göz yumulmuştur.

Haberin devamı kaynağında Bu haber Hukuki Haber tarafından 16 Kasım 2026, 13:40 tarihinde yayımlanmıştır. Tüm hakları kaynağına aittir.
Devamını oku
Hukuk & Adalet haberleri Yargıtay kararlarında ara

Hukuki bir sorununuz mu var?

Uyuşmazlığınızı dinleyelim, haklarınızı ve izlenebilecek yolları birlikte değerlendirelim.