
Pio XI’in Mercedes’inden II. Jean Paul’un Papamobile’ine: sekiz tarihî araç, Papa otomobillerinin nasıl değiştiğini anlatıyor. Vatikan Müzeleri’ndeki sergi, teknoloji, merak ve güvenlik içinde bir yüzyıllık tarihi izliyor.
Bir zamanlar, yalnızca bir düğmeye basarak şoföre ne zaman hızlanması, ne zaman yavaşlaması ve hatta ne zaman yeniden Vatikan'a dönmesi gerektiğini bildirebilen bir Papa vardı. Bir başka Papa ise kalabalık tarafından daha iyi görülebilmek için bir otomobili üstü açık bir araca dönüştürttü. Ve sonra, müminleri selamlamak için berber koltuğundan uyarlanmış bir papalık koltuğu bile kullanan Giovanni Paolo II geldi.
Papalara ait otomobiller, motorlar, kaportalar ve konfordan ibaret bir hikâyeden çok daha fazlasını anlatıyor. Papaların karakterini, halkın arasında olma biçimlerini ve özellikle de papalığın iletişiminin nasıl değiştiğini gözler önüne seriyor; uzun siyah limuzinlerin resmiyetinden, müminlerle doğrudan temas arayışına ve spot ışıkları altında yolculuk eden kişiyi koruma gerekliliğine uzanan bir dönüşümü anlatıyor.
Bu dönüşüm, 28 Ekim'de Vatikan Müzeleri'nde açılan "Un secolo di Papamobile" sergisinin hikâyesi (kaynak İtalyanca) ile ziyaretçilere sunuluyor ve ertesi günden itibaren halka açık. Sekiz tarihi Mercedes-Benz otomobil, neredeyse yüz yıllık papalık hareketliliğini yeniden canlandırıyor. Onlara, tarihteki ilk otomobil olarak kabul edilen 1886 tarihli bir Benz Patent-Motorwagen ve otomobilin evrimini geniş bir perspektiften gösteren yeni bir Mercedes-Benz S-Serisi eşlik ediyor.
Bu hikâyenin anlamını, Vatikan Müzeleri'nin tarihi koleksiyonlar küratörü Sandro Barbagallo şöyle özetliyor: "Mesaj son derece basit: papalık mobilitesi, Papa'nın dünyanın her yerinde herkese yaklaşabilmesini sağlamaya hizmet ediyor. Otomobillerin kullanımı, yalnızca Papa'nın Vatikan Şehri içinde bir yerden bir yere gitmesiyle ilgili bir mesele değil."
Bu hikâyede, her bir Papa bir şekilde kendi izini bırakıyor. Bunu, nasıl taşınmayı tercih ettiğini seçerek bile yapıyor.