
Ceza infaz kurumlarındaki aşırı kalabalıklaşma ve bunun mahpuslar üzerindeki yansımaları, gerek AİHM gerekse AYM kararlarında kötü muamele yasağı kapsamında incelenmektedir.
Kötü muamele yasağının anayasal dayanağı ise Anayasa’nın 17/3. maddesidir. İlgili maddeye göre:“Kimseye işkence ve eziyet yapılamaz; kimse insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tabi tutulamaz.”
Ceza infaz kurumlarında kalabalık odada tutulma ve buna bağlı olarak hijyen koşullarının elverişsizliği açıkça bir anayasal hak ihlalidir.
İnceleme yapılırken Anayasa Mahkemesi tarafından; başvurucunun hangi koğuşta, kaç kişi ile ve ne kadar süre kaldığı yönünden infaz kurumundan bilgi istenilmesi gereklidir. Bu bilgiler üzerinden başvurucuya tahsis edilen kişisel alan hesaplanmalı; bu alan hesaplanırken banyo ve tuvalet kısımları ile havalandırma bahçesinin yüzey alanları hesaplamaya dâhil edilmemelidir.
Başvurucunun tutulma koşulları, kişisel yaşam alanı gözetilerek iki başlık hâlinde incelenmelidir. İnfaz kurumunda kişisel alan eksikliğine ilişkin şikâyetler incelenirken Levent Cantekin ([GK], B. No: 2019/34408) kararındaki temel ilkelere göre inceleme yapılması gereklidir.