
Euronews Siyasi Muhabiri Jorge Liboreiro, bu haftaki bülteninde büyük beklentilerle duyurulan 'Yalta 2.0' zirvesinin yansımalarını ele alarak, toplantının siyasi açıdan kayda değer hiçbir sonuç ortaya koymadığını değerlendiriyor.
Abartılı beklentiler doğası gereği risklidir. Diplomasi söz konusu olduğunda ise ölümcül sonuçlar doğurabilir. Bunun en iyi örneklerinden biri, Çin'in Shenzhen kentinde Çinli ve Rus mevkidaşlarıyla tarihi bir üçlü zirve gerçekleştirmek üzere büyük törenler, gösterişli karşılama ve son derece yüksek beklentiler eşliğinde kente gelen Donald Trump. Ancak gelin, gerçekte neler yaşandığına bakalım.
Toplantı, İkinci Dünya Savaşı'nın galipleri ABD, İngiltere ve Sovyet Rusya arasında dünyanın nüfuz alanlarına bölünmesini şekillendiren 1945 tarihli Yalta Konferansı'na atıfla "Yalta 2.0" olarak adlandırılmıştı.
Ancak sonuç hiç de Yalta'ya benzemedi. Daha çok, onun başarısız bir taklidini andırıyordu. Görüşmeler sırasında zaman zaman uyukladığı görülen dünyanın en büyük ekonomisinin lideri, Çin'in teknoloji merkezinden ayrılırken elinde kayda değer pek bir şey yoktu. Trump'ın elde ettiği en önemli, belki de tek kazanım, diğer iki liderle birlikte verdiği fotoğraf ve bu görüntünün yarattığı medya ilgisiydi. Ancak siyaseti uzun zamandır görüntü ve algı üzerinden değerlendiren Trump için bu fotoğraf tek başına yeterli olmuş olabilir.
Nükleer savaşa karşı yayımlanan ortak bildiri ise Trump'ın bir dönem sahibi olduğu güzellik yarışmalarından birinde Dünya Güzeli yarışmacısının dünya barışı çağrısı yapmasından farksızdı. Dolayısıyla Trump, bu tür gösterilerin nasıl işlediğini iyi biliyor.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin açısından ise tablo biraz daha karmaşıktı.
Putin, zirve öncesinde düzenlenen akşam yemeğinde açıkça ikinci plana itildi. Trump ve Şi Cinping samimi bir şekilde yan yana otururken, Rus lider daha alt düzeydeki konukların bulunduğu bir masaya yerleştirildi.